Blind/doof door de stad

Nou, onze eerste opdracht voor crosslab zit er op. En wat voor een!
Een tocht door de stad terwijl je tijdelijk blind of doof bent…
Ik deed dit samen met Mariette.
Als eerste was ik de blinde en Mariette de dove en zij zou mij ook gelijk begleiden door de stad.

Dus vanaf school begaven wij ons richting Willemsbrug.
Het was heel erg wennen om geblindoekt door de stad te lopen, wat een herrie!
Je hoort auto’s, wegwerkzaamheden, scooters enz. Vooral scooters zijn heel vervelend.
Als jij op de stoep loopt heb je het gevoel dat ze ja aan gaan rijden, gelukkig is dat niet gebeurd.
Uiteindelijk zijn we bij de Willemsbrug aangekomen.
En ja, bij de Willemsbrugmoet je een trap op… En dat is nog lastig als je niks kan zien!
Gelukkig was er ook een leuning, dus daar kon ik mij gelukkig aan vast houden!
Heel raar, je hoort van alles en ook voel je de wind supergoed, maar je ziet niks.

Vanaf de Willemsbrug gingen we naar de Metro op weg naar Centraal Station.
Maar eerst moesten we nog naar de metro toe.
Eerst gingen we de Willemsbrug van onderen door, wat heel erg raar is, want door de blinddoek heen zie je nog een beetje licht, maar toen we de brug onderdoor gingen zag je helemaal niets meer! Ook de geluiden werden gelijk heel erg gedempt, dus het leek bijna of je onder de grond was of zo.
En toen kwamen we uiteindelijk aan bij de metro.
Wie heeft die poortjes toch uitgevonden!
Totaal niet geschikt voor blinden, wat een rotdingen! Gelukkig had ik Mariette bij me, die heeft me door de poortjes geleid.
En dan ook nog die roltrappen in de Metro! Je moet ook maar net zorgen dat je goed staat.
Gelukkig kwam de metro er snel aan.

Maar het was daar volgens mij heel erg druk, ik hoorde allemaal mensen praten en voelde ook mensen tegen mij aan staan.
Ook rook ik een hele sterke alcohol geur. De metro is niet het beste vervoermiddel als je blind bent, want ik voelde mij daar echt totaal niet op mijn gemak, terwijl ik toch iedere dag met de metro ga en normaal nergens last van heb.
Gelukkig was het maar een halte naar Beurs. Daar overgestapt op de metro richting Centraal Station.
Maar weer eerst door die *&^%# poortjes.
Gelukkig was de metro richting CS veel fijner. Veel rustiger en geen rare geuren in de lucht, waardoor ik mij veel meer op mijn gemak voelde.
En uiteindelijk kwamen wij boven de grond bij CS, waar het gelijk een hele andere wereld was.
Heel druk en heel veel verschillende geluiden van werkzaamheden, mensen, trams, verkeer enz.
En toen mocht mijn blinddoek af!

En toen werd het tijd voor de oordoppen.
Vanaf Centraal station liepen we naar het Plaza winkelcentrum. Eerst moet je daarvoor via allerlei tram banen naar de overkant van de weg. En daar moet je goed uitkijken, want ook al hoor je nog wat met de oordoppen in, je hoort niet alles.
Dus je hoort ook niet zo goed een tram aan komen.
Zo is het ook met oversteken, je kijkt extra goed, want je kan niet op je oren vertrouwen.
Via de korte Lijnbaan gingen we de Lijnbaan op. Daar keken mensen ons heel raar aan, want ik liep met Mariette die een blinddoek op haar hoofd had. Gelukkig kon ik niet horen wat iedereen zei!
En uiteindelijk zijn we bij Dudok aan gekomen.
Heel Dudok zat vol, waardoor er normaal superveel geluid is, maar ik hoorde op dat moment heel weinig.
Dus ik deed mijn oordoppen uit. Jeetje! Wat een geluid in eens!
Daar merk je echt niets van als je de oordoppen in hebt, want je hoort nog steeds wat geluid.
En doordat de oordoppen langzaam aan uitzetten, merk je niet hoe veel geluid je daadwerkelijk niet meer kan horen.
Maar dat is toch echt nog heel erg veel!

       

En toen werd het weer tijd voor de blinddoek.
Want ik was erg nieuwschierig of het nou waar is dat je meer proeft als je het niet ziet.
Dat heb ik uitgeprobeerd met de beroemde Dudok-appeltaart.
Ik weet niet of het nou door de blinddoek kwam of doordat ik mij meer bewust was van het eten.
Maar ik vond dat ik vooral meer de structuur van het eten voelde, niet eens zo zeer meer smaak.

Wat mij het meest is opgevallen door dit project is dat terwijl ik de blinddoek op had ik het veel kouder had dan met de oordoppen in. Ik was mij veel meer bewust van de harde koude wind.
Terwijl ik oordoppen in had vond ik het heel opvallend dat ik mijn voetstappen van binnen hoorde.
Ook hoorde ik gesuis, ik denk dat dat mijn bloed was?

Maar al met al was het erg leuk om te ervaren!